พุทธศาสนาแยกการศึกษาออกเป็น ๒ ส่วน

ส่วนที่ ๑ มองมนุษย์เป็น ชีวิต ซึ่งต้องมีการพัฒนา (ฝึกและฝืน) ทั้ง ๓ ด้าน เพื่อพัฒนามนุษย์ทั้ง ๓ ด้านให้มีชีวิตที่ดีงามในตัวของตนเองและสามารถ นำโลกสู่ทางโพธิ คือถูกต้องและดีงาม ตามหลักสัมมาทิฏฐิ ดังนี้

ด้านศีล
  • การศึกษาที่ฝึกด้านการดูแลพัฒนากายและสิ่งแวดล้อม การสัมพันธ์กับปัจจัย ๔ ธรรมชาติ และเทคโนโลยี
  • พฤติกรรม กฏ กติกา มีวินัยต่อตนเองและสังคม
ด้านสมาธิ
  • สุขภาพจิต มีความสุข แจ่มใส มีจิตใจที่ร่าเริง เบิกบาน สดชื่น เอิบอิ่ม ผ่องใส สงบเป็นสุข
  • คุณภาพจิต มีจิตใจที่ประกอบด้วย คุณธรรม เช่น มีเมตตา กรุณา เอื้ออารี มีมุฑิตาจิต มีความเคารพอ่อนโยน ซื่อสัตย์ กตัญญู
  • สมรรถภาพจิต มีจิตใจที่เข้มแข็งมั่นคง กล้าหาญ มีความเพียรพยายาม มุ่งมั่นอดทน ทำงานจนสำเร็จ ด้วยสติ และสมาธิ
ด้านปัญญา
  • ศึกษาตนเอง - ผู้อื่น - สิ่งแวดล้อม โดยรู้จักกระบวนการโยนิโสมนสิการ รู้จักเหตุปัจจัย คิดวิเคราะห์อย่างแยบคาย และมีความใฝ่รู้ เรียนรู้ได้ด้วยตนเอง
 
ส่วนที่ ๒ มองมนุษย์ เป็น ทรัพยากร ทางด้านเศรษฐกิจและทางด้านสังคม โรงเรียนทอสีจัดการศึกษาทางด้านวิชาการ แบ่งเป็น ๒ หัวข้อ

ก. เนื้อหาตามหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ พุทธศักราช ๒๕๔๔ แต่ปรับให้เชื่อมโยงและมีความหมายต่อชีวิตจริง โดยเป็นการเรียนรู้โลกใกล้ตัว
  • ผ่านการเรียนรู้แบบบูรณาการ
  • ผ่านกระบวนการเรียนรู้ตามหลักพุทธศาสตร์
  • ปริยัติ (ความรู้)
  • ปฏิบัติ (ลงมือปฏิบัติจริง)
  • ปฏิเวธ (เข้าใจเกิดผลตามที่ต้องการและประยุกต์ใช้ได้)
ข. ทักษะต่าง ๆ ตามหลักพุทธปัญญา
  • ทักษะการเรียนรู้หลัก : คณิตศาสตร์, วิทยาศาสตร์, ภาษาอังกฤษ
  • ทักษะความสามารถด้านอื่นๆ : ดนตรี, ศิลปะ, ร่างกาย, มนุษย์สัมพันธ์ และด้านคุณธรรม
 
กลับไปด้านบน