ค่ายผู้ปกครอง มีกิจกรรมทั้งหมด ๑๐ รายการ ได้แก่

• เย็บสมุด โดยครูกิ๊ฟ
• ทำตะกร้า โดยคุณยายน้องจ๊ะจ๋า, แม่จี๋, แม่จันทร์, แม่รี่, อาบี
• วาดสีน้ำ โดยครูย้ง
• ทำ Journal Book - แบบ Collage โดยแม่นุ้ย แบบสีน้ำ โดยแม่ก้อย
• เย็บผ้า โดยแม่เปี๊ยก
• ล้างพิษเนื้อหมู หุงข้าวสี่แผ่นดิน โดยแม่ออย
• ถ่ายรูป โดยพ่อมณเฑียร
• ปั้นดิน โดยนายดี
• วาดสีน้ำมัน โดยครูป่าน
• งานไม้ โดยพี่บุญส่ง
  (สำหรับ ๓ งานท้ายสุดยังไม่ได้จัด เพราะรอคุณครูว่าง แต่จะให้เสร็จภายในปิดเทอมนี้)

สำหรับกิจกรรม “หุงข้าวสี่แผ่นดิน” ตอนแรกแม่ออยจะเชิญวิทยากรเข้ามาสอน แต่เวลาไม่อำนวย แม่ออยจึงตัดสินใจสอนเอง เพราะก็ทำอยู่แล้วที่บ้าน และวันนี้แม่ออยอยากจะมาบอกสูตรและวิธีทำเพื่อนำไปทำเองที่บ้านได้ “การล้างพิษเนื้อหมู” เป็นการล้างสิ่งสกปรกและสารเคมีตกค้างในหมูออก โดยใช้น้ำด่าง (น้ำขี้เถ้า) ซึ่งแม่ออยไปเรียนรู้เรื่องนี้จากป้าเพชร เป็นทางเลือกถ้าสนใจ และสามารถนำไปทำได้ ก็จะเกิดประโยชน์ต่อเราและคนในครอบครัว

วิธีทำน้ำด่าง
ก่อนอื่นเราต้องรู้วิธีทำน้ำด่างก่อน เราได้น้ำด่างมาจากไหน... มาจากการนำน้ำขี้เถ้าจากการจุดเตาถ่านหุงต้ม แต่ควรเลือกถ่านที่เผามาจากไม้ธรรมชาติแล้วก็เก็บขี้เถ้ามาผสมน้ำ แล้วก็ทิ้งให้ตกตะกอน น้ำใสๆ ข้างบนหลังตกตะกอนแล้วจะลื่นๆ เท่านี้เราก็เรียกว่าน้ำด่างแล้ว

ปริมาณขี้เถ้าประมาณครึ่งกิโล/น้ำ ๕ ลิตร เมื่อตักน้ำมาใช้แล้วเติมน้ำเปล่าไปเรื่อยๆ จนกว่าน้ำจะหายลื่น ต้องเปลี่ยนขี้เถ้า

วิธีล้างเนื้อหมู
แช่น้ำขี้เถ้า ๓๐-๖๐ นาที จากนั้น ล้างน้ำให้สะอาด แล้วขยำแป้งมันและเกลือเม็ดอย่างละ ๑ ทัพพี คลุกเคล้าจนเกลือละลาย ล้างน้ำสะอาดโดยขยำ ให้น้ำที่เป็นสีแดงๆ กลายเป็นน้ำใสๆ เสร็จแล้วยกขึ้นให้สะเด็ดน้ำ

วิธีล้างผัก
แช่ผักลงในน้ำขี้เถ้า ๕-๑๐ นาที ล้างน้ำเปล่าให้สะอาด ยกขึ้นสะเด็ดน้ำบนตะแกรง

ลองกลับไปทำดูนะคะ แล้วจะเห็นว่าน้ำที่ล้างออกมามีสีกลิ่นอย่างไร เราจะรู้สึกว่าถ้าเราไม่ล้างออกไป แล้วมันจะไปอยู่ที่ไหน ก็เข้าสะสมในตัวเรา

ข้อมูลจาก: แม่ออย – ศิรดา อัศวานันท์ (คุณแม่ของน้องอันนา ป.๓ และน้องอิงค์ อ.๓)

*ขอเชิญทุกท่านติดตามอ่านเรื่องราวที่แม่ออยเขียนแบ่งปันเกี่ยวกับเรื่องค่ายเบิกบานได้ในจุลสารทอสีสัมพันธ์ฉบับที่ ๔ / ปีการศึกษา ๒๕๕๔ เร็วๆ นี้ค่ะ
 

ความคิดเห็นจากผู้ปกครองที่มีต่อกิจกรรม "ค่ายเบิกบาน"

แม่จินนี่ (คุณแม่ของน้องกัน ป.๑ และน้องภัทร อ.๒) :
“ได้มาเรียนรู้วิธีการล้างพิษหมู การหุงข้าวสี่แผ่นดิน ทำน้ำจิ้มหมูย่าง และการทำมะนาวตัดกรด ทุกรายการเป็นประโยชน์อย่างมาก โดยเฉพาะการล้างพิษหมูทำให้รู้ว่าหมูที่ซื้อกลับมาล้างเองด้วยน้ำธรรมดาไม่สะอาด ก่อนล้างหมูด้วยน้ำด่างได้ลองดมกลิ่นดูไม่ค่อยเหม็นมาก แต่พอแช่ด้วยน้ำด่างน้ำที่แช่จะมีกลิ่นคาวเหม็นมาก และเมื่อผ่านขั้นตอนที่สอง เนื้อหมูจะสะอาดจริงๆ และไม่ค่อยมีกลิ่นคาว ขั้นตอนนี้ใช้เกลือเม็ดและแป้งมัน ทำให้เนื้อหมูนุ่มมาก เมื่อปรุงเสร็จเป็นหมูย่าง เนื้อหมูจะนุ่มมากเคี้ยวกลืนง่าย ลูกสาวปกติทานอาหารยากเคี้ยวช้า พอได้ทานบอกว่าอร่อยทานแป๊บเดียวหมดและทานได้เยอะ ข้าวสี่แผ่นดินหุงโดยใช้ข้าวกล้องชนิดต่างๆ มาผสมกัน ก็นุ่มมาก ทานง่าย รวมถึงการทำน้ำจิ้มรสชาติดี เด็กชอบ เป็นวิธีทำอาหารที่ดีต่อสุขภาพมาก ทั้งเรื่องความสะอาด และเลือกวัตถุดิบต่างๆ ในการปรุง อยากให้มีการจัดกิจกรรมดีๆ แบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ ค่ะ”

แม่รุ่ง – รุ่งนภา ธนะภูมิ (คุณแม่ของน้องลูกบัว ป.๑) :
“จากที่ได้เข้าอบรมกิจกรรมทอสีเบิกบานในครั้งนี้ ได้เรียนรู้ถึงความตั้งใจของทีมงานผู้ปกครองทุกๆคน ที่มีส่วนร่วมให้เกิดกิจกรรมในครั้งนี้ ได้เรียนรู้ถึงความเป็นกัลยาณมิตรในโรงเรียนทอสีของเรา ที่ทุกคนพยายามฝึกฝนตน เรียนรู้สิ่งต่างๆ รอบๆ ตัว เมื่อกิจกรรมต่างๆ เกิดขึ้นจากความทุ่มเทของผู้ปกครองอาสาที่ตั้งใจสอน เราในฐานะนักเรียนก็ต้องตั้งใจเปิดใจเรียนรู้เพื่อฝึกฝนตน สิ่งเหล่านี้เราสามารถถ่ายทอดความรู้และประสบการณ์จากการอบรมในคอร์สต่างๆ เล่าให้ลูกๆ ฟัง หลังจากการอบรมเสร็จสิ้น
เราได้ทั้งความรู้-ความสุข-และผลงานที่น่าชื่นใจ ของเราเองแม้ว่าจะสวยงามจะไม่เรียบร้อย แต่ความสุขจากใจกลับเกินร้อยอย่างไม่น่าเชื่อ ถ้าเราฝึกที่จะเรียนรู้ในเรื่องต่างๆ สม่ำเสมอเปิดใจรับการเรียนรู้ใหม่ๆ เชื่อว่าความสุขจะอยู่กับเราผู้ฝึกตนตลอดไป อยากให้มีคอร์สกิจกรรมต่างๆ แบบนี้อย่างสม่ำเสมอค่ะ

ขอขอบคุณ คุณครูอาสา ผู้ปกครองอาสาทุกๆ คนที่เสียสละเวลาเพื่อสร้างชุมชนแห่งการเรียนรู้ ขอขอบคุณคุณครูกิฟท์ (กิจกรรมหนังสือทำมือ) แม่เปี๊ยก (กิจกรรมเย็บกระเป๋า) แม่ก้อย (กิจกรรม Journal Book) ตั้งใจจะฝึกฝนเพื่อความสุขจากงานสร้างสรรค์จากใจของเราสม่ำเสมอ ที่สำคัญได้ฝึกสมาธิไปด้วยค่ะ”

แม่นุช (คุณแม่ของน้องหมิงหมิง ป.๓ และน้องอาซัน อ.๒) :
“ตอนแรกที่แม่ออยเรียกให้ไปเรียนทำ Journal Book รู้สึกว่าคงทำไม่ยากมาก แต่พอได้ลงมือทำจริงๆ ทุกอย่างต้องทำด้วยความตั้งใจและประณีตจริงๆ ค่ะ และแม่นุ้ยเป็นมืออาชีพจริงๆ คือเตรียมอุปกรณ์พร้อมสรรพ และให้เราลงมือทำและใช้ความคิดสร้างสรรค์ในการทำงานจริงๆ พอได้ Journal กลับบ้านมาให้ลูกๆ ดู ถามว่าหม่าม้าทำเองเหรอคะ ลูกไม่เชื่อค่ะ แถมบอกว่าช่วยสอนหนูด้วยนะคะ ขอบอกว่าขอบคุณพี่นุ้ยและผู้จัดทำ Workshop ด้วยค่ะ ที่ทำให้มีความรู้และมีอะไรใหม่ๆ สอนลูกค่ะ”


ขอขอบพระคุณแม่แป๋ม (คุณแม่ของน้องป่าน ป.๔) สำหรับไฟล์ภาพถ่ายกิจกรรม Journal Book มา ณ ที่นี้ค่ะ

คลิกที่นี่ เพื่อรับฟังพระธรรมเทศนาโดยพระอาจารย์ชยสาโร ที่แสดงในงานอาจาริยบูชา เมื่อวันที่ ๒๙ ม.ค. ๕๕

คุณพ่อคุณแม่ตัวแทนผู้ปกครองแต่ละห้อง รีบพูดคุย หากิจกรรม ข้อมูลสถานที่เพื่อให้ตรงกับเป้าหมายมากที่สุด และเห็นตรงกันถึง “การร่วมกันผลิตสื่อภาษาชีวิต”  ซึ่งมีที่มาจาก การบ้านช่วงปิดเทอมของเด็กๆ  และหาสถานที่ที่เหมาะสมเพื่อนำไปบริจาคให้เด็กอื่นได้ใช้ประโยชน์ และผู้ใหญ่เห็นคุณค่าของภาษาชีวิตรอบตัวซึ่งเป็นแหล่งความรู้อย่างดีที่ไม่ต้องซื้อหา โดยลงเอยสถานที่คือ มูลนิธิเด็กบ้านสานรัก จังหวัดนครปฐม พวกเราแบ่งกิจกรรมเป็นสองวันมาติดตามบรรยากาศกันเลยค่ะ

วันแรกเราได้ร่วมแรงร่วมใจด้วยการแบ่งกลุ่ม มีกลุ่มกิจกรรมผลิตสื่อการเรียนรู้ (โดยเลือกสื่อจากบ้านที่ผลิตสื่อได้เหมาะสมกับวัยเด็ก มาเป็นหัวหน้ากลุ่มแบ่งปันความรู้ในการผลิตสื่อ) บางกลุ่มทำหน้าที่จัดแยกประเภทสิ่งของที่จะนำไปบริจาค บางกลุ่มเตรียมกิจกรรมศิลปะประดิษฐ์กรอบรูปเพื่อนำไปสอนเด็กน้อยที่มูลนิธิ  และกลุ่มสุดท้ายเตรียมการแสดงของเด็กและผู้ปกครอง เรียกได้ว่าคุ้มค่าทุกนาทีเลยค่ะ งานเสร็จแล้วก็เตรียมพร้อมสำหรับวันต่อไป เพื่อนำไปบริจาคบ้านสานรัก

วันที่สอง พวกเรารวมตัวกัน บ่ายโมงตรง หลังจากแนะนำตัวกันเสร็จสรรพ เราเปิดกิจกรรมด้วยการแสดงน่ารักๆ “มังกรไฟไม่เรียนหนังสือ” ที่คุณพ่อ คุณแม่ และลูกๆ ช่วยกันแสดง ต่อด้วยการแบ่งกลุ่มเพื่อเรียนรู้สื่อหลากหลาย สุดท้ายได้เวลาอันสมควร เจ้าตัวเล็กของเราก็ได้มีโอกาสมอบกระเป๋าและพวงกุญแจที่ทำเองให้เพื่อนใหม่ และรวมถึงตัวแทนคุณพ่อ คุณแม่มอบสื่อการเรียนรู้ ขอบพระคุณเจ้าของสถานที่และแม่ครูที่ดูแลเด็ก ท้ายสุดเราได้ทานไอติมแสนอร่อยที่เรานำไปเลี้ยงเพื่อนใหม่ของเรา

งานนี้คุณครูต้องขอขอบพระคุณตัวแทนผู้ปกครองทั้ง ๓ ห้อง ทุกท่านที่เป็นเบื้องหน้าและเบื้องหลังทำให้ทริปนี้ผ่านไปด้วยดี ขอบพระคุณคุณพ่อ คุณแม่และเจ้าตัวเล็กทุกท่านที่ได้ร่วมกันทำหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายจนเสร็จสมบูรณ์ รวมถึงชุมชนทอสีที่ร่วมกันบริจาคของกิน ของเล่น ของใช้ ร่วมงานบุญในครั้งนี้  ขอบพระคุณงามๆอีกครั้งและขออนุโมทนาบุญด้วยกันนะคะ สาธุ

เรื่อง: ครูหนุงหนิง - พนอใจ โยธิการ์

ไม่ใช่แรลลี่ธรรมดา แต่เป็นแรลลี่เพื่อการเรียนรู้ที่จะอยู่กับน้ำ(ท่วม) สรุปว่าชุลมุนกันน่าดู ทั้งคุณพ่อ คุณแม่ คุณลูก รวมทั้งคุณครู เหงื่อตกกันเป็นแถว

เริ่มตั้งแต่ให้เด็กๆ ได้เรียนรู้การดูแผนที่เพื่อนำทางไปยังกิจกรรมในฐานต่างๆ ทั้งการพับผ้า กรอกข้าวสาร กรอกน้ำ แถมท้ายด้วยการปลูกฝึกถั่วเขียวไว้รับประทานกันตอนน้ำท่วมอีกด้วย ขอบอกว่า ถ้ามีน้ำท่วมอีกคราวหน้า เด็กๆ ห้องดอกแก้วกับดอกเข็ม จะรีบไปช่วยคุณพ่อคุณแม่ เก็บของ เตรียมน้ำ เตรียมข้าว และงัดวิชาปลูกผักไว้กินเองออกมาใช้ได้อีกด้วย

งานนี้ทางโรงเรียนขอขอบพระคุณผู้ปกครองอาสา ได้แก่ พ่อตุ้มและแม่สาว (ผู้ปกครองของน้องข้าวหอม) แม่น้อง (คุณแม่ของน้องพราวพราว) แม่เล็ก (คุณแม่ของน้องปุญญ์) แม่เชอรี่ (คุณแม่ของน้องภูผา) และแม่ใหม่ (คุณแม่ของน้ำใส) มา ณ ที่นี้ด้วยค่ะ

เรื่อง: แม่สาว - วรวสี ก้องสมุทร (คุณแม่ของน้องข้าวหอม อ.๑)

• ครูวัฒนา – วัฒนา อ่อนคำ
• ครูกุ้ง – ชื่นจิตต์ แสงทองสาย
• ครูไล – วิไล จื้อเกร็ด
• ครูต้น – ทัศน์เนตรดาว โสรัต
• ครูรุจ – รุจจลักษณ์ มีแสง
• ครูนิ่ม – กาญจนา ใจการ

ทางโรงเรียนขอร่วมชื่นชมแสดงมุทิตาจิตแด่คุณครูทุกๆ ท่านมา ณ ที่นี้อีกครั้งค่ะ

อ้อ.. อย่าลืมติดตามอ่านบทความเล่าเรื่องราวความประทับใจในงานอาจาริยบูชาที่เขียนโดย ครูหนู - บุศริน รัญเสวะ ในจุลสารทอสีสัมพันธ์ ฉบับที่ ๔ / ปีการศึกษา ๒๕๕๔ ด้วยนะคะ จะได้อ่านกันเร็วๆ นี้ค่ะ

รำลึกพระคุณครูบาอาจารย์... อาจาริยบูชาที่วัดหนองป่าพง

๑๒-๑๗ มกราคาของทุกปี เป็นวันอาจาริยบูชาของวัดหนองป่าพง จังหวัดอุบลราชธานี ที่ลูกศิษย์ของหลวงปู่ชาจะเดินทางมาเพื่อมารำลึกถึงพระคุณของหลวงปู่ชาที่ท่านสั่งสอนศิษย์ให้ดอกบัวสะพรั่งธรรมทั่วทุกสารทิศ ศิษยานุศิษย์ของหลวงปู่ชา ครูบาอาจารย์ชาวต่างประเทศที่ท่านไปหยั่งรากปลูกต้นธรรมในแดนไกลจากทั่วโลกทั้งอังกฤษ อเมริกา แคนาดา ฝรั่งเศส อิตาลี เยอรมนี สวิตเซอร์แลนด์ นิวซีแลนด์ ออสเตรเลีย  และจากทั่วประเทศไทย  ไม่ว่าจะอยู่มุมไหนของโลกก็จะมาร่วมงานนี้อย่างพร้อมเพรียง เป็นไปได้อย่างไร ว่าครูบาอาจารย์ชาวอีสานของเรา หยั่งรากเมล็ดพันธุ์แห่งพุทธะให้งอกงามได้ถึงเพียงนี้ทั้งที่ท่านจากพวกเราไปแล้วถึง ๒๐ ปี

ปีนี้ครอบครัวฉันได้มีโอกาสไปร่วมงานสำคัญนี้ วันแรกที่ไปถึงวัดหนองป่าพง ก็สัมผัสได้ถึงความเรียบง่าย  มีระเบียบเรียบร้อย  อดตระการตาไม่ได้กับซุ้มอาหารบุฟเฟ่ต์ All you can eat  หรือที่ชาวบ้านเรียกว่า”โรงทาน” แล้วฉันก็พาลูกๆเดินไปกราบหลวงปู่ชาที่เจดีย์ แทบตะลึงลานเมื่อได้ปรากฎตัวตรงหน้าพระเจดีย์ทองอร่ามงามสง่า เป็นพุทธสถานที่ตรึงใจไว้กับความสงบ  เจดีย์ที่นี่ต่างจากที่เคยเห็นจากวัดอื่นใด ด้านบนของเจดีย์เป็นทรงพุ่มข้าวบิณฑ์เหมือนดอกบัวตูมให้ความสง่างาม ส่วนล่างเป็นเหมือนทรงระฆังคว่ำขนาดใหญ่ซึ่งมีประตูทางเข้าสี่ทิศให้คนเข้าไปข้างในเพื่อเข้าไปกราบพระอัฎฐิธาตุของหลวงปู่ชา เพียงแค่เข้าไปนั่งตรงหน้าท่าน ความสงบสงัดในจิตใจก็เกิดขึ้นโดยไม่ต้องทำอะไร ฉันสวดมนต์บทบูชาคุณหลวงปู่ชาตามที่เขาตั้งไว้ให้อ่านตัวโตๆ เหมาะกับสายตาชราชนก็ถึงกับหลั่งอัสสุชลเนืองนอง  คุณานุคุณของท่านมากล้นเหลือประมาณไม้ได้ สัมผัสเพียงแค่นี้ก็ซาบซึ้งตรึงใจยิ่ง ลูกๆ สองวานรสอนง่ายของฉันที่เคยยุกยิกก็สงบนิ่งได้อย่างน่าประหลาด ไม่ต้องให้แม่เพ่งพลังลมปราณแตกเหมือนเคย ฉันว่าเด็กๆ สามารถรับพลังที่ดีได้อย่างที่เราคาดไม่ถึง อาจเป็นเพราะพวกเขาเองก็เป็นแหล่งพลังบริสุทธิ์จากธรรมชาติเช่นกัน

ฉันพาลูกๆ ไปชม “พิพิธภัณฑ์พระโพธิญาณเถร ชา สุภัทโธ” ซึ่งอาคารหลังนี้สร้างงามสง่าเหลือเกิน เหมือนย้อนไปในยุคสถาปัตยกรรมยุค 70s แบบแฟรงค์ ลอยด์ ไร้ท์ เลยทีเดียว กว้างใหญ่ สง่าสมกับความเรียบง่าย ลงตัวทุกมุมมองไม่น่าเชื่อว่าสร้างมาแล้วกว่า ๓๐ ปี นับเป็นการออกแบบระดับเทพของสถาปนิกในยุคนั้น ข้างในเป็นการจัดแสดงสิ่งของเครื่องใช้ของหลวงปู่ชาในสมัยที่ท่านยังมีชีวิตอยู่  วัตถุธรรมต่างๆ โครงกระดูกของคน และสัตว์ต่างๆเพื่อให้เห็นอนิจจัง  และห้องที่จำลองห้องของหลวงปู่ชา โดยมีหุ่นขี้ผึ้งของหลวงพ่อกำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้หวายที่ท่านนั่งประจำ ถ้าจำไม่ผิด ห้องนี้ เก้าอี้นี้นี่เองที่สมเด็จพระนางเจ้าพระบรมราชินีนาถเคยเสด็จมากราบสนทนาธรรมกับท่านในครั้งหนึ่ง

ระหว่างที่เดินชมสถานที่สำคัญต่างๆ ในวัดนั้น จะได้เห็นคำสอนของหลวงปู่ชาตลอดเส้นทาง เป็นธรรมะจากต้นไม้ ที่ท่านได้ให้ติดคำสอนที่ลึกซึ้งกินใจไว้ตามต้นไม้ตลอดเส้นทาง อ่านไปได้คิดไป อ่านไปอึ้งกับตัวเองไป  บางอันก็โดนจี๊ดเจ็บแปล๊บ บางอันก็ขำ ธรรมะของหลวงปู่ชานั้นสั้นๆ ง่ายๆ แต่ลึกซึ้งถึงใจ กินใจ และจับใจ มีคนเคยถามท่านว่า ท่านพูดภาษาฝรั่งไม่ได้ แต่ทำไมมีพระฝรั่งเป็นลูกศิษย์มากมาย ท่านตอบประมาณว่า หากเรามีสัตว์เลี้ยงอย่างหมาหรือแมว แล้วเราสอนมันได้ เข้าใจมันได้โดยไม่ต้องพูดภาษาเดียวกับมันฉันใดก็ฉันนั้น ธรรมะเป็นสิ่งที่อยู่เหนือภาษา

๙ ปีที่แล้วฉันเคยฟังเทศน์จากพระฝรั่งรูปหนึ่ง ที่ทำงานนิมนต์ท่านมาเทศน์ให้พนักงานฟัง ขณะนั้นมีเด็กอายุ ๔ เดือนกำลังดิ้นดุกดิกอยู่ในพุงโตๆ ของฉัน ท่านเทศน์ได้จับใจไพเราะยิ่ง สิ่งที่ท่านสอนล้วนเป็นเรื่องใกล้ตัวแต่ไกลใจ เรามองไม่เห็นเหมือนมีม่านมัวบังตา ท่านชี้ให้เห็นถึงทุกข์ กิเลส ได้อย่างเรียบง่าย ด้วยภาษาไทยที่ชัดถ้อยชัดคำ กระจ่างในความคิด แฝงด้วยอารมณ์ขันอย่างคมคาย เมื่อท่านเทศน์จบฉันได้ไปกราบท่าน และกราบขอหนังสือชื่อ “หนี้ศักดิ์สิทธิ์” ที่ท่านเป็นผู้ประพันธ์ เนื่องจากเคยยืมเพื่อนอ่านแล้วชอบมาก ท่านบอกว่าให้จดชื่อที่อยู่มาแล้วจะส่งหนังสือมาให้ มิใยว่าฉันจะถามว่าหนังสือราคาเท่าใดจะได้ทำบุญให้ท่าน ท่านก็ไม่ยอมรับ สี่วันต่อมาฉันได้รับหนังสือหนี้ศักดิ์สิทธิ์ ๔ เล่มพร้อมด้วยซีดีธรรมะหลายแผ่น ที่กล่องพัสดุเขียนว่าส่งมาจากวัดป่านานาชาติ ซึ่งขณะนั้นท่านเป็นเจ้าอาวาส นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันซาบซึ้งในธรรมทานของศิษย์หลวงปู่ชา ท่านคือ  พระอาจารย์ชยสาโรภิกขุ นั่นเอง

และแล้วเจ้าแตงโมน้อยในพุงของฉันก็ได้มีโอกาสไปอยู่โรงเรียนทอสี โรงเรียนที่พระอาจารย์ชยสาโรท่านเป็นประธานที่ปรึกษา ครอบครัวเราได้มีโอกาสฟังเทศน์จากท่านหลายต่อหลายครั้ง คำสอนคำเทศน์ที่ท่านสอนทุกครั้งให้ความปีติอิ่มเอบเบิกบานได้ทุกครั้ง และแทบทุกครั้งพระอาจารย์ชยสาโรจะเอ่ยถึงอาจารย์ที่ท่านแสนรักและบูชา คือหลวงปู่ชานั่นเอง  สิ่งที่จำได้ถึงคำเทศน์ของท่านคือหลวงปู่ชาจะชอบ “ขัดใจ” ศิษย์ยิ่งนัก ยิ่งอยากก็ยิ่งแกล้งให้อยากมากขึ้น จนกว่าจะเห็นความอยาก เช่นครั้งหนึ่ง พระอาจารย์ชยสาโรเคยเล่าว่า ในเช้าของฤดูหนาววันหนึ่งที่วัดหนองป่าพง หลวงปู่ชาท่านให้ลูกศิษย์ปฎิบัติกิจของสงฆ์แต่เช้ามืด ตีสี่ ขณะที่ฟังเทศน์ด้วยความหนาวสั่นจับขั้วหัวใจนั้นเอง ท่านก็ได้ยินเสียงมีคนเดินเอาถาดน้ำปานะร้อนๆ มาถวาย ในใจนึกถึงความหนาวที่กำลังจะบรรเทาลงในอีกไม่ช้านี้ด้วยน้ำปานะร้อนๆ แต่หลวงปู่ชาท่านเทศน์ต่อเหมือนไม่มีวันจบสิ้น จนกระทั่งเวลาผ่านไปนาน น้ำปานะเย็นชืดนั่นแหละท่านถึงบอกว่าให้ฉันได้

หลวงปู่ชาสอนศิษย์ให้เห็นถึงความอดทนต่อกิเลสอย่างแกล้วกล้าองอาจ ท่านปฏิบัติให้เห็นด้วยการงานต่างๆที่ท่านทำ รักษาพระวินัยและวัตรปฏิบัติที่เคร่งครัด แม้งานจะหนักหนาเพียงใดท่านก็บุกป่าฝ่าดงจนหนองป่าพงเป็นวัดใหญ่โตที่เต็มไปด้วยพระผู้มีปฏิปทางดงงามมากมาย แผ่บารมีไพศาลไปถึงแดนไกลทั่วโลก เมื่อครั้งที่ได้ฟังเทศน์จากศิษย์หลวงปู่ชาท่านอื่นๆ ไม่ว่าจะเป็นท่านพระอาจารย์ปสันโน ชาวอังกฤษ หรือพระอาจารย์มิตสุโอะ คเวสโก (ชื่อเดิมของท่านคือ “ชิบาฮาชิ” แต่หลวงปู่ชาขนานนามว่า “สี่บาทห้าสิบ”) ก็จะได้ความรู้สึกอิ่มเอมใจท่วมท้นล้นปรี่ทุกครั้งไป กำแพงของภาษาเป็นเพียงอากาศธาตุเมื่อเราตั้งใจฟังจริงๆ ธรรมจะหลั่งไหลมาสู่ใจดุจสายน้ำทิพย์

เช้าวันที่ ๑๖ มกราคม อันเป็นวันสำคัญที่ศิษยานุศิษย์ทุกรูปจะมาร่วมพิธีอาจาริยบูชา ด้วยการเวียนเทียนรอบพระเจดีย์ สามรอบ ญาติโยมนับร้อยนับพันในชุดปฏิบัติธรรมสีขาวต่างมาปูเสื่อรอ ณ สองข้างทางที่พระท่านจะเดินผ่าน ลูกเล็กเด็กแดง คนแก่ระดับคุณย่าคุณยาย คุณป้าบ้านนา คุณอาบ้านไร่ คุณน้าคุณลุง ชาวอีสาน ชาวกรุงเทพ และชาวอื่นไกลต่างพร้อมใจกันมานั่งรอเวลาสำคัญ ช่วงก่อนที่จะถึงเวลาสำคัญ พระอาจารย์สุเมโธ ศิษย์ฝรั่งองค์แรกของหลวงปู่ชา ได้เทศน์ให้พวกเราฟัง คำสอนคำเทศน์ของท่านนั้นช่างตรงดิ่งถึงใจ ท่านสอนให้เรา "รู้อารมณ์" แค่เพียงรู้อารมณ์ของตัวเอง ก็จะเห็นถึงสังขารการปรุงแต่ง และสามารถดับทุกข์ได้ น้ำเสียงที่เปี่ยมล้นด้วยเมตตาของท่าน สำเนียงอังกฤษในภาษาไทยแบบซื่อๆ ง่ายๆ นั้น ทำให้ฉันสัมผัสได้ถึงความเมตตาที่ท่านมีต่อพวกเราซึ่งเป็นเพียงคนแปลกหน้าสำหรับท่าน แต่กระแสความเมตตานั้นหลั่งไหลเข้าสู่ใจให้ฉันสัมผัสได้เช่นเดียวกันว่านี่อาจเป็นกระแสแห่งเมตตาที่ท่านเคยได้รับมาแล้วจากหลวงปู่ชา ผู้นำพระธรรมคำสอนจากพระพุทธเจ้ามาสู่เรา

วินาทีที่เงียบสงบ ถนนสู่พระเจดีย์นั้นว่างเปล่า แล้วเราได้เห็นริ้วสีเหลืองของผ้ากาสาวพัสตร์จากลิบๆ จนเห็นเป็นทิวแถวนั้นเป็นภาพที่งามนัก เมื่อใกล้เข้ามา ก็จะได้เห็นพระอาจารย์ลูกศิษย์หลวงปู่ชาและพระจากวัดอื่นๆ เดินเรียงกันอย่างสงบงาม ในมือท่านคือพุ่มดอกได้บูชา  เสียดายที่ฉันรีบหยิบกล้องขึ้นมาจับภาพโดยลืมจับใจจับสติตัวเอง มัวแต่กลัวคนนั้นบัง คุณยามขาหลบหน่อย คุณตำรวจขาจะปายางลบใส่ดีมั้ยพี่ถึงได้หลบมุมให้หนูถ่ายรูปหน่อยอะค่ะ แหมช่างมาบังกันได้ในนาทีสำคัญนี้ อ้าวนั่นคุณยามถ่ายรูปซะเอง แล้วคนอื่นที่อยู่ข้างหลังล่ะคุณขา เมื่อได้รูปสมใจแล้ว หลวงปู่ชาได้สอนฉันอีกครั้งหนึ่งว่า เห็นกิเลสคนอื่น ไม่เคยเห็นหรอกกิเลสตัวเอง

คืนวันที่ ๑๖ มกราคม ที่วัดหนองป่าพงจะมีการเทศน์มาราธอนนันสต็อป จากครูบาอาจารย์ศิษย์หลวงปู่ชา นำโดยพระอาจารย์ชาวต่างประเทศ นี่คือเวลาที่ฉันรอคอย ฉันตั้งใจอย่างกล้าแกล้วแน่วแน่ว่าจะเนสัชชิก คือปฏิบัติธรรม ฟังเทศน์โดยไม่นอนตลอดคืนให้จงได้ บุญน่ะมี แต่กรรมมาบังซะนี่  อาการภูมิแพ้กำเริบเสิบสาน จึงทำให้เกิดอาการอ่อนเปลี้ยเพลียอย่างแรง เดินสะโหลสะเหลไปที่เจดีย์นั่งสมาธิหลบความหนาวได้นานพอควร ตั้งใจว่าจะนอนพักที่เต็นท์สักหน่อย ปรากฎว่ากรรมใดซัดโครมเข้าให้ไม่ทราบ ฉันหาเต็นท์ไม่เจอ เดินไปจนสุดทางเจอกำแพงมั่งล่ะ เจอบ่อน้ำมั่งล่ะ อ้าว เจอแท้งค์น้ำ อีตรงนี้เราเห็นตอนกลางวันนี่มันห่างจากเต็นท์เป็นโยชน์เลยนี่หว่า ในที่สุดฉันต้องซานกลับไปที่เจดีย์อีกครั้ง นั่งสมาธิฟังเทศน์จนถึงตีสองกว่าสุดจะฝืนสังขาร ก็ต้องซานไปหาพี่แป๋ม (คุณแม่ของน้องป่าน ป.๔) กัลยาณมิตรที่เป็นผู้ชักชวนมา และให้ฉันอาศัยเต็นท์เธอนอน ฉันเดินเซซังไปหาพี่แป๋มในโบสถ์ ซึ่งไม่รู้อยู่ที่ใดด้วยไฟฉายเจ้ากรรมที่เป็นเพียงแว่นขยายอ่านหนังสือของคนแก่ โชคดีที่เจอพี่แป๋มจึงได้นอนฟังเทศน์ในเต็นท์แล้วหลับไปอย่างเป็นสุข  “เนสัชชิก” กลายเป็น “นอนสักนิด” ในที่สุด หรือหลวงปู่ชาจะสอนฉันให้เห็นถึงอนิจจัง                                                            

สี่วันที่อุบล สองคืนที่วัดหนองป่าพง เป็นช่วงเวลาที่รับพลัง  ฉันได้เห็นความงดงามของสังฆะ สาวกของพระผู้มีพระภาคเจ้า ผู้สืบทอดศาสนาให้ดำรงอยู่ ด้วยคำสอนที่ถ่ายทอดมาจากครูบาอาจารย์ผู้ปฏิบัติแบบเอาชีวิตเข้าแลกอย่างหลวงปู่ชา สุภัทฺโท  เพื่อให้แผ้วถางทางอันรกชัฎของป่ากิเลสนั้นให้เดินได้ง่ายดายยิ่งขึ้น และท้ายที่สุดเพื่อให้พวกเราพ้นจากความทุกข์

การจัดงานบุญ ปฏิบัติธรรมในปีนี้ จะมีพระภิกษุสงฆ์ สามเณร คณะศิษยานุศิษย์ ทั้งในประเทศและต่างประเทศ พุทธศาสนิกชนนับแสนคนเข้าร่วมปฏิบัติธรรม เดินจงกรม นั่งสมาธิ และถือศีล รวมทั้งมีการตั้งโรงทานเพื่อประกอบอาหารบริการผู้ที่มาร่วมปฏิบัติธรรม

โรงเรียนทอสีได้ร่วมเปิดโรงทาน “โรงเรียนทอสี และ วัดป่านานาชาติ”  เพื่อทำถาดผลไม้ถวายพระสงฆ์กว่าพันรูป และผู้ปฏิบัติธรรมที่มาร่วมงานอาจาริยบูชาในช่วงวันที่  ๑๕  -  ๑๗  มกราคม  มาเป็นเวลาหลายปีอย่างต่อเนื่อง  รวมทั้งนำปัจจัยและของทำบุญไปถวายวัดหนองป่าพง วัดป่านานาชาติ  และพระอาจารย์จากวัดสาขาที่เดินทางมาร่วมงาน  จากการตั้งกล่องทำบุญที่โรงเรียน และการแจ้งข่าวบอกบุญยังผู้ปกครองและญาติธรรมที่มีจิตศรัทธา  

นอกจากนั้นคณะตัวแทนโรงเรียนนำโดย ผู้บริหาร  ครู เจ้าหน้าที่ ผู้ปกครอง และนักเรียนยังจัดหาอุปกรณ์เครื่องเขียนไปแจกให้กับเด็กๆ จำนวนมากที่มาวัดหนองป่าพงในวันที่ ๑๖ มกราคมตามกำลังปัจจัยที่เหลือ  

ในปี ๒๕๕๕  นี้  คณะครู  ผู้ปกครอง  และนักเรียนประถม ๖  ได้จัด Family Trip ไปเที่ยวสถานที่ทางประวัติศาสตร์ในบริเวณรอบๆ จังหวัดอุบลราชธานี เพื่อมีโอกาสได้ไปเยี่ยมชมวัดป่านานาชาติ และกราบพระอาจารย์เกวลี – เจ้าอาวาส รับโอวาสและฟังประวัติหลวงปู่ชาจากพระอาจารย์ชยสาโร เยี่ยมชมพิพิธภัณฑ์หลวงปู่ชา ร่วมทำโรงทานและถวายของทำบุญ และร่วมพิธีเวียนเทียนอาจาริยบูชาหลวงปู่ชา วันที่ ๑๖ มกราคม ๒๕๕๕ ด้วย

ขอเรียนเชิญท่านผู้ปกครองที่ต้องการร่วมทำบุญกับโรงเรียนทอสี ร่วมทำบุญได้ที่กล่องหน้าห้องธุรการ (ภายในวันศุกร์ที่ ๑๓ ม.ค. ๕๕) ทางโรงเรียนจะจัดทำรายงานการจัดสรรเงินทำบุญนี้เพื่อติดบอร์ดและแจ้งให้ทราบ ทางเว็บไซต์หลังจากกลับมาจากงาน

สำหรับท่านผู้ปกครองที่ต้องการทำบุญถวายวัดหนองป่าพง หรือวัดป่านานาชาติ โดยต้องการรับใบอนุโมทนาจากทางวัดด้วย  ขอให้ใช้พื้นที่หน้าซองทำบุญ ระบุ :

 “ชื่อ ..................  นามสกุล ..................
ทำบุญถวายวัด ........................  จำนวน .......... บาท
โดยขอให้จัดส่งใบอนุโมทนาไปยัง .............(ที่อยู่)............. ”

เพื่อให้ทางวัดสามารถส่งใบอนุโมทนาที่มีตราประทับของวัดไปให้หลังจากวันงาน