๒๔๗๔ บรรพชา ณ วัดมณีวนาราม มีพระครูวิจิตรธรรมภาษี (พวง) เป็นพระอุปัชฌาย์ อยู่ปฏิบัติครูบาอาจารย์ ๓ พรรษา จึงลาสิกขาออกไปทำงานช่วยบิดามารดา

๒๔๘๒ อุปสมบท ณ พัทธสีมาวัดก่อใน ตำบลธาตุ อำเภอวารินชำราบ อุบลราชธานี เมื่อวันที่ ๒๖ เมษายน ๒๔๘๒ มีท่านพระครูอินทรสารคุณเป็นพระอุปัชฌาย์

ในระยะเริ่มแรกของการเป็นพระภิำกษุนั้น หลวงพ่อชาสนใจและใฝ่ใจในการศึกษาหาความรู้ด้านปริยัติอยู่มาก ท่านศึกษาทั้งปริยัติธรรมและภาษาบาลี

ต่อมาท่านได้หันมาสนใจในธรรมปฏิบัติ ท่านได้ฝึกปฏิบัติกรรมฐานกับพระอาจารย์ทางด้านนี้หลายองค์ ท่านได้ธุดงค์ไปที่ต่างๆ ตามแบบของพระป่าผู้สันโดษ เป็นเวลาหลายปี นอนในป่าบ้าง ในถ้ำบ้าง ในป่าช้า และครั้งหนึ่งได้มีโอกาสกราบนมัสการท่านพระอาจารย์มั่น ภูริทัตโต ผู้เป็นพระอาจารย์ที่มีชื่อเสียงทางด้านวิปัสสนาธุระ และได้รับความเคารพนับถือมากที่สุดในยุคนั้น ซึ่งแม้นจะเป็นระยะเวลาอันสั้น แต่ท่านก็ได้รับความสว่างทางปัญญาอย่างยิ่ง ในการฟังธรรมะกับท่านพระอาจารย์มั่นในครั้งนั้น


หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต    หลวงปู่ทองรัตน์         หลวงปู่เสาร์            หลวงปู่กินรี

หลังจากทีไดู้ธุดงค์ไปในที่ต่างๆและปฏิบัติกรรมฐานมาเป็นเวลาหลายปี ก็ได้มีผู้กราบเรียนนิมนต์ให้พักที่ดงป่าพง ใกล้หมู่บ้าน อันเป็นถิ่นกำเนิดของท่านในสมัยนั้น ที่ป่าแห่งนี้ยังไม่มีผู้คนอาศัยอยู่เป็นที่ขึ้นชื่อว่า เป็นที่อยู่อาศัยของงูพิษร้าย เสือ และปีศาจ ซึ่งท่านพระอาจารย์เห็นว่า สถานที่เช่นนี้ี่เหมาะสมอย่างยิ่งสำหรับพระป่า ท่านจึงได้รับนิมนต์พักอยู่ ณ ที่ป่าพงนั้น

ต่อมามีพระสงฆ์ ชี และชาวบ้านพากันมาฟังธรรมเทศนาของท่านพระอาจารย์มากขึ้น มากขึ้นทุกที ในไม่ช้า ณ ป่าพงแห่งนี้เองก็ได้กลายเป็นวัดใหญ่ขึ้น

วิธีการแสดงธรรมของหลวงพ่อชานั้น ง่ายๆ แต่ลึกซึ้ง เปี่ยมด้วยเมตตาและอารมณ์ขัน เป็นที่ยอมรับกันว่าหลวงพ่อเป็นครูบาอาจารย์ที่มีลูกศิษย์ลูกหาชาวต่างประเทศเป็นจำนวนมาก โดยเฉพาะชาวตะวันตก ซึ่งคนไทยทั่วไปเรียกกันติดปากว่า "ฝรั่ง" และก็เป็นที่น่ายินดีที่ลูกศิษย์ฝรั่งของหลวงพ่อ ได้เป็นตัวแทนที่เข้มแข็งและมีประสิทธิภาพในการเผยแผ่พระพุทธศาสนาให้กว้างไกลออกไป ยังต่างประเทศ ชาวตะวันตกที่สนใจในการปฏิบัติภาวนา และการบรรพชาอุปสมบทในพระพุทธศาสนาฝ่ายเถรวาท จึงทวีจำนวนขึ้นเีีื่รื่อยๆ

ในส่วนประเทศไทยมีวัดป่านานาชาติ ซึ่งเป็นวัดพระฝรั่งวัดแรกที่หลวงพ่อให้จัดตั้งขึ้นที่บ้านบุ่งหวาย อำเภอวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี ในปีพ.ศ.๒๕๑๘ โดยมุ่งหมายให้เป็นอาวาสสำหรับชาวต่างประเทศที่เข้ามาศึกษาและอุปสมบทในพระพุทธศาสนา ได้อบรมสั่งสอนกันเอง และก็ได้กลายเป็นสถานที่ดึงดูดความสนใจใคร่รู้ของชาวไทยไปด้วย ในแต่ละวันจึงมีผู้คนทั้งชาวไทยและชาวต่างประเทศเดินทางมาขอพักปฏิบัติธรรมอยู่มิได้ขาด บ้างก็พักในช่วงสั้นเพียง ๒-๓ วัน เพื่อสัมผัสบรรยากาศพอรู้รสชาติแล้วก็จากไป บ้างก็มาพักเป็นอาทิตย์เป็นเดือนและเป็นปี สำหรับชาวต่างประเทศนั้นมีจำนวนไม่น้อยและนับวันจะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ที่ยุติการเดินทางลง ด้วยการขอบรรพชาอุปสมบท ยอมรับละทิ้่งถิ่นฐานบ้านช่องในต่างประเทศ ขอพักพิงในประเทศไทย เพื่อมุ่งมั่นแสวงหาบ้านอันแท้จริงของตัวเองต่อไป

มักมีผู้ถามว่า หลวงพ่อสอนฝรั่งอย่างไร ในเมื่อท่านพูดภาษาอังกฤษไม่ได้ และลูกศิษย์ฝรั่งเองก็ไม่คุ้นกับภาษาไทย หลวงพ่อก็มีคำตอบเปรียบเทียบให้ฟังอย่างคมคายว่า "น้ำร้อนก็มี น้ำฮ้อนก็มี ฮอทวอเตอร์ก็มี มันเป็นแต่ชื่อภายนอก ถ้าเอามือจุ่มลงไป ก็ไม่ต้องใช้ ภาษาหรอก คนชาติไหนก็รู้ได้เอง" บางทีท่านตั้งคำถามเอากับพวกช่างสงสัยในเรื่องเหล่านี้ว่า "ที่บ้านโยมมีสัตว์เลี้ยงไหม อย่างหมาแมว หรือวัว ควายอย่า่งนี้ เวลาพูดกับมัน โยมต้องรู้ภาษาของมันด้วยหรือเปล่า?"

ท่านพระอาจารย์สุเมโธ (พระราชสุเมธาจารย์) แห่งวัดอมราวดี ประเทศอังกฤษ เป็นพระลูกศิษย์ที่เป็นชาวตะวันตกองค์แรกของหลวงพ่อชา ท่านพระอาจารย์สุเมโธมีโอกาสศึกษาและปฏิบัติกับหลวงพ่อชาเป็นเวลานานถึง ๑๐ ปี (พ.ศ.๒๕๑๐ - ๒๕๒๐)

ในปี พ.ศ.๒๕๒๐ หลวงพ่อชารับนิมนต์จากมูลนิธิกิจการสงฆ์แห่งประเทศอังกฤษ (English Sangha Trust หรือ E.S.T. เดินทางไปประเทศอังกฤษเพื่อสำรวจความเหมาะสมและความเป้นไปได้ในการจัดตั้ง สำนักสาขาเผยแพร่พระพุทธศาสนาในประเทศอังกฤษ ซึ่งหลวงพ่อชา ลงความเห็นว่ากรุงลอนดอนจัดได้ว่าเป็นปฏิรูปเทส คือ ประเทศอันสมควรในการที่จะประกาศพุทธศาสนา จึงได้จัดให้พระลูกศิษย์ที่เป็นฝรั่งอยู่ประจำ เพื่อดำเนินงานพระศาสนาต่อไป ซึ่งท่านพระอาจารย์สุเมโธได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่นี้ ซึ่งท่านเป็นกำลังที่สำคัญอย่างยิ่งในการเผยแพร่พุทธศาสนาที่ประเทศอังกฤษและในประเทศอื่นๆ ที่ทวีปยุโรปและสหรัฐอเมริกา

ในปัจจุับันวัดและสำนักสงฆ์ที่เป็นสาขาของวัดหนองป่าพงมีเป็นจำนวนมาก โดยในประเทศไทยมีรวมทั้งสิ้นมากกว่า ๒๐๐ สาขา ( พ.ศ.๒๕๔๕ )

ในต่างประเทศได้แก่ อังกฤษ สหรัฐอเมริกา ออสเตรเลีย นิวซีัแลนด์ อิตาลี สวิตเซอร์แลนด์ และฝรั่งเศส มีวัดและสำนักสงฆ์ที่เป็นสาขาอีกรวมทั้งสิ้น (พ.ศ. ๒๕๔๕) ประมาณ ๑๓ สาขา มีพระภิกษุสามเณรทั้งสิ้นมากกว่า ๑๐๐ รูป และมีนักบวชหญิงอีกมากกว่า ๒๐ รูป